خودت خواستی بنویسند بر روی سنگ مزارت: سرباز وطن.
اما همه مردم سرداری ات را دیدند واینگونه حضور پیداکردند در تشییع مراسمت.
سرداربودی اما همچنان خودت راسربازدیدی،
خیلی حرف است ک یک سپهبد اینگونه هنوز خودرا سرباز بداند.
سرباز بودن رمز افتخارآفرینیست،
رمز مجبوب بودنست،
رمزاین است ک هیچ جا عکسی ازپشت میزنشینی ات دیده نشد،
رمز سرباز ولایت بودن است و
رمز شهادت است….

این کاروان شهدا رامیگردانند ک بگویند حواستان باشد مبادا روزی این گرمایتان سردشود؛ میگردانند ک بگویندهروقت ازین خیابان گذشتی ک کاروان را گذراندند ،فراموشت نشود که روزی شهید را شاهد شدی و دگر روز میتوانی اشهد همه خونش رابخوانی! و میگردانند کاروان را تا ب دنیا نشان دهند شهادت شخصیت را انجام دادید اما جریان سازی اش همچنان راه میگیرد.

به قلم:سیده فاطمه موسویان اصل

همه در عزایت داغ دارند داغی ک تا ابد میسوزاند جگرمان را،ای مالک اشترعلی…
همه کمرمان خم شد از اینکه فقط دیدیم شما رفتید و ندیدیم آنچه ک فراسوی مرزها انجام دادید.و نگذاشتید ک ببینیم آنچه شما دیدید…
اما فقط صدایش ب گوش ما رسید از دفاعها و مقابله با داعش.
ما ک از کلمه داعش هم میترسیدیم وشما بودید ک نگذاشتید طعم تلخ و زهرمارش را هیچ ایرانی بچشد.
فقط میگویم هوای ملت مان راداشته باش نگذار خاموش شود این عشق جهانی و بابصیرتی ک ملتمان پیداکرد.
وتاسف بابت اینکه کسی درکتان نکرد مگر باشهادت شما….

حاج قاسم امروز پدرت برایت چای می ریخت و بین عزاداران و گریه کن هایت پخش میکرد.
کمرش خم شده بود ولی خم میشد و سینی چای بدست همه را پذیرایی کرد.
همه مردم ایران حواسشان راجمع کردند برایت کم نگذارند.
هرچند شما بیشترازین برایمان گذاشتید،
امنیت و عزت و افتخار….
این عزای شما عزایی است ک فرزند درحق سوگ پدر میگیرد و ما چند روزیست ک پدر نداریم.
راستی حاج قاسم الان ک از مرز میگذری امنیت را میبینی ک ب ما هدیه دادی و تو چه افتخار آفریدی

خیلی ازمردم موقعی ک شهدای مدافع حرم رو میاوردن درکی نداشتن ازاین شهدا،اما همون مردم وقتی ک دیدن یه سردار بجای اینکه پشت میز بشینه و دستور بده،خودش میره پشت خط مقدم و دستور حمله میده وآخرش با این طرز شهید میشه به عمق بزرگی و کارهاش پی میبرن بایدهم اینجور عزیزبشه وقطعا باعث شد ک دید مردم تغییر کنه و ایشون کل عالم رو تغییر دادن

کسی نمیشناختش حداقل تاقبل ازشهادتش!
حداقل تا دیروز قبل ازاعلام خبر شهادتش!
اما شاید امروز هم کسی نشناسدتش ب اسم و رسم قوم و خویش،اما باعث عزت و افتخاربودنش راهمه میشناسند.

بیخودنگفته ام ک اگر بگویم بارفتنت حس کردیم پدرمان را از دست دادیم.
وشاید بقول یکی ک حتی فقط برای محافظت از کشورهای ایران و عراق و …قدم میزدی در مرزها،همه حس کردند ک نبودت آرامش جهان و وجودمان را بهم میزند حاج قاسم.

پدری ات را ادامه بده ای پدرجان سرافراز ایرانم….